The writing’s on the wall

.

Daar is niks wat my soveel vreugde gee as om ‘n punt aan die einde van ‘n sin aan te tref nie. Ek hou van lekker kort en kragtige sinnetjies wat opgedolly is met verkeerde leestekens en uitspattige statements. Omdat ek my soms tussen leunstoel “Grammar Nazis” bevind is daardie voorreg nie altyd tot my beskikking nie. Ek moet maar sulke posh paragraphs skryf wat lyk asof ek ook weet wat aangaan. Daar is soveel dae wanneer ek net “FOK DJOU” wil skryf en ‘n punt wil agter laat, ewe nonchalant en blasé. Maar vriende soos ons almal goed weet, die lewe werk ongelukkig nie so nie. Jy moet jou weg tussen punte en kommas en koppeltekens vind om ordentlik vir mense te beskryf hoe jy voel. Anders kap die goed weer hul gat aan en jy is die pou sonder vere

Hoe voel jy?

Oktober het so vinning sy plek in 2015 kom neem, byna sonder enige waarskuwing. Ek kla nie ou maat, daar’s niks wat my meer lewe gee as ‘n arme ou kalendertjie nie. Ek het ‘n cheap kalender by ‘n stationary shop, way back in January as ‘n geskenk gekry. En elke 30ste of 31ste van ‘n maand, gryp ek die naaste pen of potlood en skraap die lewe uit die dae van ‘n maand. Die arme pienk en blou blommetjies wat tussen die maande pronk moet ook onder my skielike opgewondenheid ly. Come to think of it; dit mag die rede wees hoekom my kalender byna elke tweede middernag skeef teen die muur hang of met sy gesig teen die grond lê.  Die vrolike kalendertjie met sy (HB pencil ) diagonale lyne het seker al sy gat vanaf Maart maand vir my aangekap. Hieroor het ek natuurlik gemengde gevoelens; omdat ek van my almanac hou. Dit represent the past, the present en Krimis en Nuwe d’jaar.  Anyway, dis amper alweer November en dan voila: Desember. Dit dryf my teen die mure en sluit aan by die tema van die blog. Die jaar staan aan die einde se kant toe en ek het nog nie die lotto krap-kaartjie gewen nie,  ek kan nog nie wettig agter ‘n kar se stuurwiel sit nie en my Justin Bieber hairystyle is nog altyd ‘n Huisgenoot middelbladsy-fantasie.

Ja, ja ek weet dis nog nie tyd om oor die jaar se manewales te reflekteer nie want ons los dit mos maar vir ‘n paar dae voor die 1ste Januarie sodat ons rede het om ‘n bietjie happier te wees as normaal en wanneer al die oppervlakkige Facebook posts meer as twingtig likes kry (per minute nogals). Hoe like djy daai shade? Nog ‘n vraag is hoekom hou mense  daarvan om teen daai tyd van die jaar so  af te show; dit gaan my verstand te bowe, veral as dit kom by die tyd dat die Kaapse Klopse met hul Malay-inspired songs begin tekere gaan dan is almal mos moeg en pootuit en die maand is nog lank vir sommige mense. Daarmee gesê, ek glo dat mense rede het om bietjie stoom af te blaas en terselfdetyd plek te maak vir nuwe stoom.

So tussen al die stoom en leestekens maak ons gereed om nog ‘n akademiese jaar af sluit en kan mens nie anders om dankbaar te wees vir God se genade en liefde gedurende die jaar nie. Dit neem my weer terug na my gunsteling koortjie: “Môre sal die son weer skyn, miswolke sal dan verdwyn, glimlag deur die stormwind jy is mos ‘n Koningskind”



Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s